Informacja turystyczna miasta Augustowa.Prezentacja bazy noclegowej, atrakcje turystyczne i wypoczynkowe.

Augustów do 1945 r.

Na początku XVI stulecia Królowa Bona zauważyła wyjątkowość ziem położonych w Puszczy Augustowskiej i zleciła staroście knyszyńskiemu - Piotrowi Chwalczewskiemu założenie miasta Zygmuntowo. Obsługiwało ono trakty biegnące z Litwy i Białorusi do Prus, Wielkopolski, Krakowa i Warszawy.

                      Przywilej lokacyjny na prawie magdeburskim wydał w Wilnie król Zygmunt August 17 maja 1557 roku. Nazwę i herb z monogramem miasto przyjęło od założyciela. 

Pierwsi mieszkańcy Augustowa byli głównie Polakami pochodzącymi z drobnoszlacheckich rodzin mazowieckich. 

                      Na dynamiczny rozwój usytuowanego na północno – wschodnim krańcu Polski grodu w początkowych latach istnienia wpłynęła duża liczba osiedlających się tu rzemieślników. Największe cechy stworzyli piekarze, rzeźnicy, szewcy, kowale i kołodzieje.

W kolejnych wiekach Augustów dzielił losy Polski. Stały rozwój miasta, o którym zadecydowała budowa Kanału Augustowskiego i przeprowadzenie ważnej szosy warszawsko – petersburskiej, przypada na początek XIX wieku. W okresie międzywojennym gród nad Nettą stał się ośrodkiem przemysłu drzewnego i awansował do rangi jednego z ważniejszych ośrodków turystycznych Polski. Obok Zakopanego i Juraty należał do najpopularniejszych miejscowości letniskowych wśród elit politycznych i wojskowych II Rzeczpospolitej.

 25 września 1939 roku do miasta wkroczyła Armia Czerwona, pod której okupacją miasto znajdowało się do 22 czerwca 1941 i rozpoczęła się tu okupacja hitlerowska. Już pod okupacją radziecką z miasta wysiedlono kilkaset osób na Syberię, represje nasiliły się pod panowaniem Niemców. Masowe egzekucje Żydów, komunistów i inteligencji w Szczebrze i lesie Klonownica, także działały tu wyniszczające kommanda pracy dla jeńców radzieckich, czego dowodem jest grób w Dąbku. Pomiędzy sierpniem 1941 r. a listopadem 1942 r. funkcjonowało tu założone przez Niemców getto dla ludności żydowskiej, którego mieszkańcy przez Prostki i Bogusze skierowani zostali na zagładę do Treblinki[5]. Egzekucje odbywały się także na ujętych żołnierzach AK – tych najwięcej stracono w Naumowiczach. Ogółem stracono w rejonie Augustowa około 18 tys. osób.[3]

Ofensywa radziecka w 1944 roku zatrzymała się i miasto przez sześć miesięcy pozostawało w strefie frontowej między drugą połową lipca a 23 stycznia 1945 roku, czego efektem były bombardowania lotnicze i artyleryjskie, także wyludnienie miasta i liczne grabieże majątku mieszkańców. Zniszczenia wojenne miasta sięgnęły 70%.

  • Najlepsze noclegi...

Jesteś tutaj: Home Kultura Historia do 1945

Nasze logo Augustowska Organizacja Turystyczna powstała 5 listopada 2003 roku, skupia samorządy i przedsiębiorców branży turystycznej. Więcej...